Ruud Boot

Innovatie in ketens: richt besluitvorming in buiten de grenzen van de programmaorganisatie

Het afgelopen jaar heb ik het genoegen gehad om programmamanager te zijn voor een ambitieus “bottom up” initiatief voor uitwisseling en –hergebruik van bodemgegevens (keteninformatisering) van overheid en netbeheerders. Er waren veel partijen betrokken zoals gemeenten en provincies maar ook tientallen (semi)private bedrijven. Op het moment van het schrijven van deze post is het programma tijdelijk gestopt: de opdrachtgevers zijn op zoek naar een manier om financiering en deelname weer vlot te krijgen. In deze blog reflecteer ik kort op de gebeurtenissen en hoe aanvullende maatregelen dit programma – en andere soortgelijke programma’s – kan helpen.

Kostenreductie, een gevecht met Badr Hari?

Ik kreeg laatst een vraag over kostenbesparingen op IT. De vraag was eigenlijk wat ik daarvan vond en hoe ik dat zou doen. Nog voordat ik kon beginnen met het vertellen van een verhaal kreeg ik wel een randvoorwaarde mee: het IT budget moet omlaag, dus geen ‘vlucht naar voren’ met hogere IT kosten en mogelijke baten in de business. Laatstgenoemde gaat over besparen mét IT, en niet zozeer over besparen óp IT. Deze randvoorwaarde gaf mij wel meteen het gevoel met mijn armen op mijn rug in handboeien een gevecht met Badr Hari te moeten aangaan. Toch zie ik wel kansen.

Top 3 uitdagingen bij samenwerking en informatie-uitwisseling in ketens en netwerken

Samenwerking in ketens of netwerken drijft op gemeenschappelijke ambitie en een aantrekkelijk ‘wenkend perspectief’. Dat komt bijvoorbeeld tot uitdrukking in het interbestuurlijk programma ( IBP ). Hierin zijn de belangrijkste maatschappelijke opgaven gebundeld en wordt samenwerking tussen publieke organisaties centraal gesteld.

IT-strategie of digitale business strategie: what’s in a name?

Bij Highberg werk ik samen met mijn collega’s aan onderwerpen als architectuur en strategie. Die laatste gaat dan vooral over de IT-strategie. Dat is inmiddels best wel een bedaagde kreet, IT-strategie… Zo jaren zeventig. Het klinkt ook wel erg technisch. Alsof het alleen over de ‘draden en de doosjes’ gaat, iets wat mijn familie overigens nog steeds over mijn werk denkt. Maar de ingewijden weten wel beter. Het gaat om heel veel meer. Strategie van een organisatie en IT zijn immers niet meer los van elkaar te zien. Tegenwoordig draait het niet enkel meer om een IT-strategie, maar om de verwevenheid hiervan met de doelen van de organisatie als geheel: een digitale business strategie! Ik zal uitleggen waarom.

5 Tips voor een goede ketenrisicoanalyse

Noo d zaa k tot inzi cht in ketenrisico’s Samenwerkingsverbanden tussen organisaties (overheid, bedrijfsleven, instellingen, etc.) zijn niet meer weg te denken in de huidige maatschappij. Overheden zoals inspectiediensten, omgevingsdiensten en veiligheidsregio’s werken samen voor bijvoorbeeld de vergunningverlening, toezicht en handhaving. Ziekenhuizen, huisartsen en apothekers voor verlenen van zorg en in het bedrijfsleven is de ‘supply chain’ voor levering van goederen van levensbelang. De afhankelijkheden waarmee verschillende gemeenten zijn geconfronteerd ten tijde van de Log4j kwetsbaarheid, en de ontwikkelingen in Oekraïne die de paraatheid van onze digitale weerbaarheid op de proefstellen, onderstrepen de afhankelijkheid en complexiteit van de ketens waar we onderdeel vanuit maken. Deze voorbeelden hebben een ding gemeen: er is een onderliggende informatievoorziening die alle partijen verbindt en die het mogelijk maakt om informatie met elkaar te delen, goederen te verschepen en diensten te leveren. Het oude gezegde ‘de ketting is zo sterk als zijn zwakste schakel’ gaat ook hier op: hoe veilig is de informatievoorziening in de keten en hoe stel je zeker dat alle schakels in de keten even sterk zijn?

De WGS is een goede ontwikkeling voor een afsprakenstelsel ‘by design’ voor samenwerkingsverbanden

De Wet gegevensverwerking door samenwerkingsverbanden (WGS) is op 17 december 2020 aangenomen door de Tweede Kamer (in gewijzigde vorm met amendementen). In 2021 hebben meerdere adviesorganen – op verzoek van de Eerste Kamer – zich kritisch uitgesproken over het wetsvoorstel, te weten het College voor de Rechten van de Mens, de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) en de Afdeling advisering van de Raad van State (RvS) [1]. Ook in het maatschappelijk veld is er veel kritiek op de komst van deze wet. De zorgen zijn divers en laten zich lastig in een regel samenvatten. Veelal komt het neer op zorgen om het verliezen van de menselijke maat bij de uitvoering van strafrechtelijk en bestuursrechtelijk toezicht op basis van deze wet en zorgen of de Tweede Kamer voldoende mogelijkheden heeft voor controle op de toepassing en uitvoering van deze wet. Echter, met de voortslepende discussie over de wet wordt de behoefte aan samenwerking bij toezicht en handhaving niet minder. Er is grote behoefte aan een juridisch kader zodat rechtmatig, controleerbaar en effectief kan worden samengewerkt. In dit artikel willen wij de discussie rondom gegevensverwerking door samenwerkingsverbanden en de WGS vanuit een aanvullend perspectief benaderen. Onze conclusie is dat de WGS – met inachtneming van de argumenten die voorbijkomen in de discussie over deze wet – een belangrijke bouwsteen vormt voor een afsprakenstelsel ‘by design’ voor samenwerkingsverbanden.